zaterdag 16 februari 2013

Diep in de Jungle: Caracol

Bij de Forest Hill Station tekenen we het register. Hier moet de militaire escorte zijn voor onze veiligheid. Die lijken vandaag een vrije dag te hebben, zodat we zelf in een groepje vertrekken.

Het Caracol complex met de Mayatempels is indrukwekkend omdat het zo afgelegen ligt en toch zo groot is. Wetenschappers schatten dat er zo'n 36.000 bouwsels zijn, waarvan ze ongeveer 5.000 onderzoeken.
Alle rangers dragen wapens omdat hier veel jaguars zitten. In de boomtoppen zien we spidermonkeys en luidruchtige vogels die hangende nesten in de bomen bouwen.
Ze buitelen over elkaar en roepen van alles, bijna menselijke geluiden. Hun vleugels horen we klapperen. Als we hier aankomen, scharrelt er een kleine zwart-witte miereneter langs de weg en verdwijnt in de struiken.
Na een uurtje door de jungle lopen, komen we bij een archeologische vindplaats. Jongeren graven stukje voor stukje af en zeven alle grond. We mogen wel rondkijken, maar geen foto's maken. We mogen hier eigenlijk niet zijn.
Onderweg terug nog even stoppen om te zwemmen Rio on Pools. Rode granieten rotsblokken liggen tussen de stroomversnellingen en watervallen In de poeltjes is het heerlijk dobberen. Wel weer uitkijken voor de jaguars. Boven ons hoofd waakt een eagle.

In de avond komen we in San Ignacio aan. Het stadje is heel gezellig, met in de autovrije hoofdstraat gekleurde houten huisjes en winkeltjes. We eten bij de “master barbecue chef“ van Belize 2012. Voor ons maken vijf Amerikaanse jongens muziek. Ze gebruiken een mondharmonica, gitaar, banjo en zijn gekleed in overall, in cowboy laarzen en grote hoeden op blote voeten. Het zijn enthousiaste twintigers met lange baarden en hoeden op. Het is een apart stel en lijken zo uit de Amerikaanse swamps omhoog gekomen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten