De militairen van Guatemala

Tikal noemt zich de hoofdstad van de Mayawereld. Dat is passend want het complex is heel groot en goed in takt. We wandelen er uren rond. Guatemala is wel minder relaxed dan Belize. Zelfs in dit grote Mayacomplex moet je afgelegen plekken mijden of voorzichtig zijn. Er komt soms bandieterij voor. Langs de wegen staan zwaarbewapende militairen die de streek beveiligen. Wat nog het meest bijzondere is, dat de soldaten pubers lijken te zijn. Maar misschien zien ze er gewoon jonger uit.

We rijden naar de oude stad Flores en wandelen daar wat rond. Het is er gezellig.

Vanwege de militaire begeleiding trekken we niet veel verder het land in, maar gaan we terug naar het gemoedelijke Belize. We bezoeken daar het Cockscomb NP. Hier sluipen jaguars rond en het is een waar vogelaarparadijs. Een wandeling van zo'n 8 kilometer doet het goed, zo in de ochtend. We slapen heerlijk in een hutje tussen de vogels. De ranger is een aardige jongen, maar heeft wel vreemde ideeën. Zijn tip: als we 's nachts een jaguar tegenkomen: een beetje met je licht zwaaien, gaat ie vanzelf weg. Zijn andere filosofie is dat leeuwen niet gevaarlijk zijn. Het zijn de beschermers van de mens, die zullen je nooit wat doen.

Nu slapen we in het Mayadorp San Antonio. Weer een vogelparadijs. Een slang van een meter lang, zo dik als een pink en met een groene kop, klimt langzaam een palmboom in. Ze is op zoek naar kleine knaagdiertjes en insecten. Tegen de avond zien we prachtige gele toekans. In het donker eten we samen met een Amerikaans stel en een paar leden van een bekende Canadese rockband uit de jaren 70. Ze vertellen verhalen over de kleurrijke figuren uit de omgeving. Duffy the singer, maar ook bizarre belevenissen met Francis Ford Coppala.