Laatste dag op Southwater Caye

Wat een eerlijk eilandje, dat Southwater Caye. We maken nog een keer een stevige tocht met de zeekayak. De golven zijn hoog vandaag. Op een eind weg van het eiland vissen we op de bodem van de zee. We vangen twee geelvinsnappers. Altijd weer spannend, zeevissen zijn 1 bonk spieren. Bij het vangen van aas, viel een barracuda het net gevangen visje aan. Met zo'n snelheid, sneller nog dan met blote oog waar te nemen is. Een en al kracht.

We maken een praatje met iemand van het onderzoekscentrum voor zeebiologen. Er is een groep studenten en hun professor uit Indiana (USA). Ze gaan een snorkeltocht maken. Ze zijn gespecialiseerd in ongewervelde zeedieren, zoals sponzen, zeekomkommers en anemonen. Er is plaats voor ons op de boot en we vertrekken naar een gebied dat heet “Aquarium”. De koralen zijn er prachtig en de vissen zo divers. Het is mooier dan een aquarium, het mooiste gebied waar we ooit gesnorkeld hebben. Jana ziet zelfs een zeeschildpad. Een ander hoogtepunt is de twee kreeften die heel langzaam uit hun schuilplaats naar buiten komen. Het is ook nog eens gezellig om met die groep op pad te zijn.

Als we naar het vaste land terugvaren, komen we langs een klein eiland. Daar boven cirkelen fregatten. Er zitten twee soorten en vooral de soort met de rode keelzakken zijn voor ons bijzonder.

Eindelijk (voor het eerst in ons leven) zien we de mannetjes hun keelzak als een grote rode ballon opblazen. Hiermee verleiden ze de vrouwtjes. Ze nestelen hier omdat het eiand te klein is voor vijanden zoals slangen en ratten. Ook de coatimundi lust graag een eitje. De vissers kunnen aan de aanwezighed van de fregatten zien of het slecht of goed weer wordt. Gaat het stormen, dan vliegen ze laag bij het eiland.

Well folks, dit was het dan. Met een propellervliegtuigje van Dangriga naar Belize City en van daaruit met de bus naar Playa del Carmen in Mexico.

Op een onbewoond eiland

Hallo beste lezers, hier zijn we weer!

We zijn al een paar dagen op Southwater Caye. Een van de vele tropische eilandjes van het honderden kilometers lange koraalrif. In Pelican Beach Resort worden we uitstekend verzorgd. Ons huisje ligt als enige net boven het ondiepe rif. Iedere avond zien we vogels en vissen vanaf de veranda. 300 meter verder breken de golven op het rif. Voor ons vist de yellow crowned night heron. Een fregat probeert af en toe een visje te stelen. Op zijn vaste tak zit de grote ijsvogel en naast ons huisje slaapt iedere nacht in een palmboom een oprey – een roofvogel. Twee pelikanen slapen in een boom er naast. Iedere avond moeten die laatste twee de beste tak zien te vinden. En dat vergt een paar aanvliegpogingen en wat strijd.

Het snorkelen is hier fantastisch met ontelbare soorten vissen. Bijzonder mooie exemplaren kijken we altijd even na in het koraalvisboek.

Iedere dag gooien we ook een hengeltje uit. Met de kayak het water op en dan is het de kunst om de bonefish te traceren. De eerste keer al snel beet. De bonefish is zeer sterk. De molen staat op de zware slipstand. Als test krijg ik zelf moeilijk de lijn van de spoel getrokken. Maar de bonefish trek met gemak de volledige lijn van de spoel. Als ik de lijn blokkeer en de vis binnenhaal wordt het echt zwaar. Als hij wat dichter bij de kayak is, slaat hij een keer en ben ik alles kwijt. De eerste slag is voor de bonefish. Dan weet ik dat het er op aan komt om de vis lang te laten vechten. De truc is om de vis te vermoeien. De tweede keer haal ik hem met veel moeite na zo'n 15 minuten binnen. Een prachtige zilverkleurige schubvis van zo'n 40 cm lang. Ze zijn hier in het marine reservaat beschermd, dus: catch en release is het motto.

Tegen de avond zien we nog vlak voor ns huisje en boven het spierwitte zand een nurseshark voorbij zwemmen. Rustig zoekend naar voedsel. Een andere keer komt en baraccuda op bezoek.

Wel mensen, dit was het dan weer. Tot de volgende keer.